Polekowe zaburzenia gospodarki węglowodanowej
Działania uboczne wielu leków mogą powodować zaburzenia gospodarki węglowodanowej, jednakże dzięki zdolnościom przystosowawczym trzustka,
w sytuacjach zwiększonego zapotrzebowania, jest w stanie wyprodukować odpowiednią ilość insuliny, zapewniając wyrównanie metaboliczne. Dlatego
mimo długiej listy leków diabetogennych w praktyce pediatrycznej jedynie niewielka ich liczba ma znaczenie kliniczne i te omówiono w artykule, z zaleceniami
opartymi na przeglądzie literatury i własnym wieloletnim doświadczeniu klinicznym w ośrodku wielospecjalistycznym. Brak jest danych epidemiologicznych
dotyczących częstości występowania tych zaburzeń u dzieci. Najczęstszą postacią cukrzycy polekowej jest ta wywołana zastosowaniem glikokortykosteroidów,
a szczególnie podawanych w połączeniu z takrolimusem w leczeniu immunosupresyjnym po transplantacji.
Wystąpienie cukrzycy w przebiegu innych chorób może znacznie zaburzyć proces leczenia, a przede wszystkim zwiększa ryzyko dodatkowych infekcji i przedłuża
czas gojenia. Jest także trudnym do zaakceptowania przez dziecko i jego opiekunów powikłaniem, dodatkowo zwiększającym ograniczenia i wymagania.
In this paper the information about the most frequent in clinic, drug-induced diabetes were discussed, with guidelines based on studies and own, longterm
clinical practice in the health institute, also with transplantation clinics. Unfortunately there is no epidemiologic data about frequency of the different
acquired diabetes in children. In the assumption the most frequent is glucocorticoids-induced diabetes, however more aggravated with additive therapy
with tacrolimus.
Strona przeznaczona dla lekarzy i osób pracujących w ochronie zdrowia. Wchodząc tu, potwierdzasz, że jesteś osobą uprawnioną do przeglądania zawartych na tej stronie treści.