Farmakokinetyka i metody oznaczania stężenia wybranych leków u pacjentów po przeszczepieniu narządów.
Leki immunosupresyjne są powszechnie stosowane w terapii po przeszczepieniu narządów w celu zapobiegania epizodom ostrego odrzucania. Z uwagi na ich wąski zakres terapeutyczny oraz zróżnicowaną farmakokinetykę niezwykle istotne jest monitorowanie ich stężenia we krwi pacjentów. Różnorodność farmakokinetyczna jest większa u dzieci i wynika m.in. ze zmiennej aktywności enzymów metabolizujących leki w okresie rozwojowym. Najczęściej stosowanymi metodami do oznaczania stężeniawe krwi leków immunosupresyjnych są: wysokosprawna chromatografia cieczowa z zastosowaniem detekcji UV oraz chromatografia cieczowa sprzężona ze spektrometrem masowym (LC-MS). Powszechnie stosowane są również metody immunochemiczne, wśród których warto wymienić metodę immunochemiczną z użyciem mikrocząstek i znacznika chemiluminescencyjnego (CMIA - ang. Chemiluminescent MicroparticleImmunoassay). W pracy zostaną omówione następujące leki immunosupresyjne: mykofenolan mofetylu (MMF)i takrolimus oraz lek przeciwwirusowy – gancyklowir.
Immunosuppressants are commonly used after organ transplantation to prevent acute rejection. Becauseof a narrow therapeutic index and pharmacokineticinter-individual variability, therapeutic drug monitoringis essential. Kinetic variability is greater in children and it’s caused by age-related changes in enzyme activity. The most common methods used in clinical laboratoryare: high performance liquid chromatography with UV detection (HPLC/UV) and liquid chromatography tandem with mass spectrometry (LC/MS). Immunoenzymatic methods are also used, for instance CMIA – Chemiluminescent Microparticle Immunoassay. The article describes following immunosuppressants: tacrolimus and mycophenolate mofetil (MMF) and antiviraldrug – ganciclovir.
Strona przeznaczona dla lekarzy i osób pracujących w ochronie zdrowia. Wchodząc tu, potwierdzasz, że jesteś osobą uprawnioną do przeglądania zawartych na tej stronie treści.